|
|
Teloorgang
Steeds vaker hoor ik dat iets onaanvaardbaar of onacceptabel is. Of het nu gaat om schending van mensenrechten, optreden van bepaalde groepen of handelen van bepaalde personen. Filmen van te hard rijden: onacceptabel. Dat Israël Westbank inneemt: onacceptabel. En zo is er meer.
Vaak blijft het bij woorden en wordt aan de veroordeling van een daad geen gevolg gegeven. Er komen geen handelsboycots, sociale media worden niet verboden, landen, organisaties of personen krijgen geen straf. Ik vraag me dan af wat de waarde is van een dergelijk oordeel?
Dat geldt ook voor het maken van een excuus. Iemand kan iets doen of zeggen waar die persoon spijt van heeft. Dan kun je een excuus aanbieden. Het zeggen van dat het je spijt is echter niet genoeg. Om te beginnen moet een excuus worden aanvaard. Vaak lees je daar niets over. De persoon of organisaties die het betreft kan wel zo gekrenkt zijn dat een excuus niet genoeg is. Een excuus moet dan ook een opvolging krijgen.
Laatst las ik dat ook gekeken moet worden naar de omstandigheden waaronder een fout gemaakt wordt, de zogenaamde context. Het kan best zijn dat jij teveel hooi op je vork neemt en daarom een ander uitfoetert, maar moet de ander dan maar accepteren dat jij teveel hooi op je vork nam? Dat lees ik wel vaker, dat een ander iets moet doen. Dat is wel gemakkelijk, want zo kun je eenvoudig jouw verantwoordelijkheid op iemand anders afschuiven. Zo zou het niet moeten werken.
Als je een waardeoordeel uitspreekt of excuses maakt, dan moet er wel een consequentie aan hangen. Dat is in de meeste gevallen niet zo. Als dat niet zo is, dan kun je spreken van een teloorgang van het waardeoordeel. De vraag is dan of je er niet beter aan doet om te zwijgen?
Gebome
31-08-2026
|
|
|